متن گردو و الماس

متن گردو و الماس ، متن و شعر وقتی یه الماس تو دستت داری همگی در سایت پارسی زی.امیدواریم این مطلب که حاصل تلاش تیم شعر و فرهنگ سایت است مورد توجه شما عزیزان قرار گیرد.

متن گردو و الماس

بعضی وقت ها ما آدمها یه الماسی تو دستمون داریم،

چشممون به یه گردو میفته که رو زمین داره تو سراشیبی میچرخه وپایین وبالا میره،

دنبال گردو میدویم، آنقدر تند دنبال گردو میدویم که حواسمون ازالماس دستمون پرت میشه…..

وسط های راه خودمونو پرت میکنیم و گردورو بالاخره میگیریمش، ……

الماس از دستمون پرت میشه و میره ته چاه عمیق…….

…. گردو رو میشکنیم و می بینیم پوچه و گندیده !،،،،

ما می مونیم و پوست گردو و یه گندیده و یه دهن باز ویه حسرت…. !

قدر” الماسی “که تودستت داری و بدون ونذار “گردو” حواستو پرت کنه….

این واقعیت زندگی ماست….!

⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔

متن گردو و الماس

گردو از گردی گردو شد !

پس لابد ابرو هم از ابری ابرو !!

بیهوده نیست

که همیشه خیسی چشم من !!!

بیشتر بخوانید : شعر فوت همسر ، متن روز همسر فوت شده + متن مرگ همسر جوان

متن گردو

گردو ز خست شعله نوک سنان تست

ور کوثر است جرعه جام شراب تو

گیتی ز خشم تو به رضای تو درگریخت

آری پناه رحمت تست از عذاب تو

⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔

متن گردو و الماس

به هم بزن شکر و آب و آبلیمو را

بیا به رقص در آر آن همه النگو را

مگر که وابکنی اشتهای عصر مرا

بیار سفره ی نان و پنیر و گردو را

در این غروب مساعد بیا که گپ بزنیم

بریز در یقه ات عطر ناب لیمو را

کلیپس واکن و هُرّی بریز برشانه

شب مذاب ، طلای سیاه گیسو را

⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔

متن گردو

از وقتی یادم می آید ،

درخت گردو همیشه

بخشی از زندگی ما بود.

ما زیر سایه درخت گردو

بزرگ شدیم.

بیشتر بخوانید : شعر فوت خواهر ، دلنوشته و متن غمگین در مورد سالگرد فوت خواهر

متن برای گردو

خانه را که می ساختیم

یکی از آنها وسط خانه بود، قطعش نکردیم ،

آجرها دورش را گرفتند و تنه اش میان دیوار ماند.

بعدها درخت همچنان رشد کرد

و دیوار تَرَک برداشت و خانه داشت فرو می ریخت؛

که ناچار به بریدنش شدیم.

این درخت اما بعدها تبدیل شد به پنجره های دوم خانه،

پنجره ها را به احترام او دوجداره کردیم

فقط برای اینکه جهان را از چشم های درخت گردو ببینیم.

⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔

متن گردو و الماس

من چهار فصل سال از پنجره اتاق پای درس درخت گردو می نشستم ،

درختان گردوی دیگری هم در باغچه بودند که هر روز درسی می دادند،

و من برگ برگ، ورق ورق، گردو می خواندم.

گردو خوانی، سنت خانواده ما بود.

ما زیر سایه درخت گردو بزرگ شدیم و از برگ گردو تا بوی گردو هر فصل، جزوه نوشتیم.

آن همه قصه ای که من از گردوها خواندم هرگز در هیچ کتابی ندیدم و نخواندم.

⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔

متن گردو

گردوها و آدم ها عجیب شبیه هم اند:

گردو ها گاهی غلط اندازند، فریب می دهند، پوسته ای سفت دارند

و ظاهری سخت ، اما از درون پوک و خالی اند؛

آدم ها هم گاهی همینطورند.

بیشتر بخوانید : شعر فوت پدربزرگ ، متن زیبا درباره پدربزرگ و مادربزرگ فوت شده

متن برای گردو

برای رسیدن به مغز گردو باید آن را شکست،

آدم ها هم برای رسیدن به عمق خود باید بشکنند.

گردوی رسیده را اگر از پوست بیرونی اش جدا نکنی،

کپک می زند، می پوسد. آدم هم اگر از پوسته هایش دل نکند،

اگر جدا نشود، می پوسد، می گندد.

⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔

متن گردو و الماس

گردو میوه نوبرانه ندارد،

کالش تلخ و بد مزّه است،

فقط رسیده اش، بکار می آید.

آدمی هم نوبر ندارد،

فقط وقتی کامل شد و رسید،

به کار هستی می آید.

⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔

متن گردو

گردو میوه همین الان و همین حالا نیست،

مهمان یکی دو روز نیست.

غذای ماه و سال است.

قوت و قوّت فصل هاست.

آدمی هم همین است،

چیزی فراتر از الان و همین لحظه است.

میوه ماندگاری هاست.

بیشتر بخوانید : شعر فوت پسر بچه ، شعر در مورد مرگ فرزند دختر + پیام تسلیت فرزند شهید

متن برای گردو

برای اینکه درخت گردویی بار دهد ،

سال ها باید ببالد،

سال ها باید ریشه کند،

ماجرای هفته و روز نیست،

رنج سالیان است.

آدمی هم همین است

به شتاب

و به بی حوصلگی

و بی عمقی

بار نخواهد داد.

⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔

متن گردو و الماس

درخت گردو بزرگ است

و میوه اش به حجم و اندازه کوچک،

اما پر مغز ، اما مفید.

آدمی هم خوب است

که در پی ثمره هایی باشد

نه به ظاهر بزرگ که به معنا مفید،

هر چند به مقدار و اندازه کوچک.

⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔⇔

متن گردو

گردوها که

می افتند نمی شکنند،

آدم ها هم خوب است

وقتی که افتادند،

نشکنند. …

بیشتر بخوانید : شعر برای فوت پدر ، شعر فروغ فرخزاد در مورد مرگ پدر + دوبیتی در سوگ پدر

متن برای گردو

شهریور که به آخرش

نزدیک می شود،

آزمون پاییز فرا می رسد.

باید درس پس بدهم.

دانش آموز کوچکی هستم

در مدرسه ای که نامش

حیاط خانه ماست.