زخم داخل مقعدی زخمی است که در داخل کانال مقعد ایجاد می شود. این می تواند در اثر عوامل مختلفی مانند بیماری التهابی روده، عفونت ها، تروما یا برخی داروها ایجاد شود. علائم ممکن است شامل درد، خونریزی، خارش و ترشح باشد. درمان زخم مقعدی معمولاً شامل رسیدگی به علت زمینه‌ ای، مدیریت علائم و ارتقاء بهبود زخم است. مهم است که برای تشخیص و درمان مناسب با یک متخصص آنورکتال مشورت کنید.

چه کسانی در معرض ابتلا به زخم مقعدی هستند؟

افرادی که در معرض خطر ابتلا به زخم داخل مقعدی هستند عبارتند از:

• افراد مبتلا به بیماری های التهابی روده مانند بیماری کرون یا کولیت اولسراتیو.
• کسانی که سابقه عفونت های مقاربتی (STIs) مانند تبخال یا سیفلیس دارند.
• افرادی که درگیر مقاربت مقعدی هستند که می تواند باعث ضربه و افزایش خطر عفونت شود.
• افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، مانند افراد مبتلا به HIV/AIDS یا تحت شیمی درمانی.
• کسانی که دارای سابقه اسهال مزمن یا یبوست هستند که می تواند منجر به تحریک و التهاب در ناحیه مقعد شود.
• افرادی که از داروهای خاصی استفاده می کنند که ممکن است خطر ابتلا به زخم را افزایش دهند، مانند داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs).
• افرادی که سابقه خانوادگی بیماری های گوارشی یا مقعدی دارند.
• کسانی که قبلاً جراحی های مقعدی انجام داده اند یا عمل هایی که ممکن است باعث ایجاد اسکار یا آسیب به کانال مقعد شده باشد.

برای افراد در این گروه های خطر مهم است که از علائم زخم داخل مقعدی آگاه باشند و در صورت مشاهده علائم نگران کننده به دنبال مراقبت های پزشکی باشند.

زخم مقعدی چگونه درمان میشود؟

درمان زخم مقعد به علت زمینه ای و شدت زخم بستگی دارد. در اینجا چند گزینه درمانی رایج وجود دارد:

• داروها: بسته به علت زخم مقعد، پزشک ممکن است داروهایی مانند آنتی بیوتیک (اگر زخم به دلیل عفونت باشد)، داروهای ضد ویروسی (برای عفونت های ویروسی)، یا کورتیکواستروئیدهای موضعی برای کاهش التهاب و بهبودی تجویز کند.
• مدیریت درد: مسکن های بدون نسخه یا داروهای مسکن تجویزی ممکن است برای مدیریت ناراحتی مرتبط با زخم توصیه شوند.
• درمان‌های موضعی: پمادها یا کرم‌های موضعی حاوی موادی مانند اکسید روی، لیدوکائین یا هیدروکورتیزون ممکن است برای تسکین ناحیه آسیب‌دیده و بهبودی استفاده شوند.
• حمام سیتز: خیساندن ناحیه مقعد در آب گرم (حمام سیتز) می تواند به تسکین درد، کاهش التهاب و بهبود زخم کمک کند.
• تغییرات رژیم غذایی: پزشک شما ممکن است اصلاحات رژیم غذایی را برای کمک به کاهش علائم و بهبود توصیه کند. این ممکن است شامل افزایش مصرف فیبر، هیدراته ماندن و اجتناب از غذاهای تند یا تحریک کننده باشد.
• اجتناب از محرک‌ها: اجتناب از عواملی که می‌توانند زخم را بدتر کنند، مانند دستمال توالت خشن، صابون‌های تند، یا انواع خاصی از روان‌کننده‌ها در طول فعالیت جنسی مهم است.
• مداخله جراحی: در برخی موارد، اقدامات جراحی ممکن است برای درمان زخم مقعد شدید یا پایدار ضروری باشد. این ممکن است شامل تخلیه آبسه، برداشتن بافت آسیب دیده یا سایر مداخلات باشد.

برای تشخیص دقیق و برنامه درمانی مناسب برای زخم مقعد، مشورت با یک متخصص آنورکتال ضروری است. نادیده گرفتن علائم یا تلاش برای خود درمانی می تواند منجر به عوارض و ناراحتی طولانی مدت شود.

علائم و نشانه های زخم شدن داخل و خارج مقعد

علائم و نشانه های زخم مقعدی شامل موارد زیر می باشند:

• درد مقعدی: درد شدید در قسمت رکتوم، به ویژه در هنگام تحریک مانند تغییر وضعیت بدن، احساس دستکشی و یا پس از انجام فعالیت جنسی.
• خونریزی مقعد: خونریزی در ناحیه رکتال، به ویژه پس از انجام فعالیت جنسی، استفاده از توالت، یا تحریک شدید در منطقه. همچنین بعد از آن ممکن است خون در مدفوع را نیز تجربه کنید.
• سوزش مقعدی: سوزش و تحریک در منطقه مقعد، به ویژه پس از استفاده از توالت.
• تورم: تورم و قرمزی در قسمت مقعد.
• تغییرات در رفتار روده: تغییرات در رفتار روده مانند اسهال، یبوست، یا تغییرات در شکل مدفوع.
• احساس ناراحتی: احساس ناراحتی در ناحیه نشیمنگاهی.

با توجه به اینکه علائم و نشانه های زخم مقعدی شبیه به علائم بعضی از بیماری های دیگر مانند هموروئید و عفونت های مقعدی هستند، برای تشخیص دقیق و درمان مناسب بهتر است به پزشک مراجعه کنید.

چگونه از ایجاد زخم مقعدی جلوگیری کنیم؟

پیشگیری از زخم مقعد شامل رعایت بهداشت خوب، اجتناب از محرک ها و رسیدگی به شرایط زمینه ای است که ممکن است خطر ابتلا به زخم را افزایش دهد. در اینجا چند نکته برای کمک به پیشگیری از زخم مقعد وجود دارد:

۱٫ بهداشت را به خوبی رعایت کنید:

ناحیه مقعد را با شستشوی ملایم با آب و صابون ملایم بعد از اجابت مزاج تمیز نگه دارید. از استفاده از صابون های خشن یا دستمال مرطوبی که ممکن است پوست را تحریک کنند خودداری کنید.

۲٫ هیدراته بمانید:

برای کمک به نرم شدن مدفوع و جلوگیری از یبوست که می تواند به زخم مقعدی کمک کند، مقدار زیادی آب بنوشید.

۳٫ از یک رژیم غذایی پر فیبر استفاده کنید:

مقدار زیادی میوه، سبزیجات، غلات کامل و حبوبات را در رژیم غذایی خود بگنجانید تا حرکات منظم روده را تقویت کنید و خطر یبوست را کاهش دهید.

۴٫ از زور زدن در حین اجابت مزاج اجتناب کنید:

زور زدن می تواند به ناحیه مقعد فشار وارد کند و خطر ایجاد زخم را افزایش دهد. اگر در دفع مدفوع مشکل دارید، با پزشک خود در مورد راه های بهبود عملکرد روده صحبت کنید.

۵٫ شرایط زمینه ای را مدیریت کنید:

اگر شرایطی مانند بیماری التهابی روده، عفونت های مقاربتی، یا سایر شرایط پزشکی دارید که می تواند خطر زخم مقعد را افزایش دهد، با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود برای مدیریت موثر این شرایط همکاری کنید.

۶٫ رابطه جنسی ایمن را انجام دهید:

در طول فعالیت جنسی از کاندوم استفاده کنید تا خطر عفونت های مقاربتی را که می تواند منجر به زخم مقعد شود، کاهش دهید.

۷٫ از محرک‌ها دوری کنید:

به عواملی که می‌توانند ناحیه مقعد را تحریک کنند، توجه داشته باشید، مانند کاغذ توالت خشن، صابون‌های تند، یا انواع خاصی از روان‌کننده‌ها در طول فعالیت جنسی.

۸٫ وزن مناسب را حفظ کنید:

اضافه وزن می تواند به ناحیه مقعد فشار وارد کند و به ایجاد زخم مقعد کمک کند. از طریق یک رژیم غذایی متعادل و ورزش منظم، وزن خود را حفظ کنید.

با رعایت این اقدامات پیشگیرانه و حفظ سلامت کلی، می توانید خطر ابتلا به زخم مقعد را کاهش دهید و سلامت مقعد را بهینه کنید.

منبع بخشی از خبر: کلینیک مهنا