شعر در مورد آینده از مولانا

مولانا، شاعر و عارف بزرگ، در اشعار خود به مفاهیمی همچون امید، صبر و توجه به لحظهٔ حال پرداخته است. این مفاهیم می‌توانند درک ما را از آینده و مواجهه با آن تقویت کنند. در ادامه، چند نمونه از اشعار مولانا در مورد آینده آورده شده است:

رباعی شمارهٔ ۹۷۶:

از حادثهٔ جهان زاینده مترس
وز هرچه رسد چو نیست پاینده مترس
این یکدم عمر را غنیمت میدان
از رفته میندیش وز آینده مترس

در این رباعی، مولانا توصیه می‌کند که از حوادث جهان نترسیم و لحظهٔ حال را غنیمت بشماریم، بدون نگرانی از گذشته و آینده.

غزل شمارهٔ ۷۶۵:

هله نومید نباشی که تو را یار براند
گرت امروز براند نه که فردات بخواند؟
در اگر بر تو ببندد مرو و صبر کن آن جا
ز پس صبر، تو را او به سر صدر نشاند

در این غزل، مولانا بر اهمیت صبر و امیدواری تأکید می‌کند و می‌گوید حتی اگر امروز با مشکلاتی مواجه شویم، با صبر می‌توانیم به مقامی بالاتر دست یابیم.

بیتی از مثنوی معنوی:

این جهان کوهست و فعل ما ندا
سوی ما آید نداها را صدا

مولانا در این بیت به قانون عمل و عکس‌العمل اشاره می‌کند؛ یعنی هر عملی که انجام می‌دهیم، بازتاب آن به سوی ما بازمی‌گردد.

این اشعار نشان‌دهندهٔ نگاه مولانا به اهمیت صبر، امید و بهره‌بردن از لحظهٔ حال در مواجهه با آینده هستند.