خرید لوله پلی اتیلن با بهترین قیمت

خرید لوله پلی اتیلن با بهترین قیمت

خرید لوله پلی اتیلن با بهترین قیمت امروزه استفاده از انواع لوله پلی اتیلن به خاطر مزیت های زیادی که به همراه دارد بسیار افزایش …

رایج ترین مشکلات تردمیل و رفع آن ها

رایج ترین مشکلات تردمیل و رفع آن ها

رایج ترین مشکلات تردمیل و رفع آن ها امروزه استفاده از وسایل ورزشی برای حفظ تناسب اندام و سلامتی طرفداران زیادی پیدا کرده است. یکی …

بهترین تنظیمات پابجی موبایل ۲۰۲۲-2023

بهترین تنظیمات پابجی موبایل ۲۰۲۲-2023

هر گیمر به شیوه ای خاص در بازی ها حاضر شده و با ترفندهای خود آن ها را به انجام می رساند. سلیقه افراد در …

انواع عمل های باز و بسته زانو و کدام بهتر است؟

آسیب های زانو جزو شایع ترین آسیب هایی می باشد که اکثر افراد در طول زندگی خود آن را تجربه می کنند؛ در این میان برخی از آسیب دیدگی ها به جراحی احتیاج پیدا می کنند و سوالی که ایجاد می شود این است که کدام روش جراحی گزینه بهتری می باشد؟ جراحی باز یا بسته؟

در این مقاله ما قصد داریم تا به صورت کامل این دو روش جراحی را بررسی کنیم تا یک بار برای همیشه شما اطلاعات لازم در این زمینه را به دست آورید؛ بنابراین توصیه می کنیم حتما تا انتها همراه ما باشید.

آناتومی مفصل زانو

C:\Users\Leila\Desktop\آناتومی.jpg

مفصل زانو از سه استخوان تشکیل شده است: استخوان ران (انتهای پایین استخوان ران)، کشکک (کلاهک زانو) و درشت نی (استخوان ساق پا). منیسک های داخلی و جانبی سطوح غضروفی هستند که بین استخوان ها قرار می گیرند؛ آنها به عنوان ضربه گیر عمل می کنند و اجازه می دهند تا هنگام خم شدن و صاف کردن زانو، حرکت یا همان سر خوردن سطوح استخوانی صاف را انجام دهند.

بدون غضروف کافی، فضای بین سطوح استخوانی از بین می رود یا تورم بیش از حد ناشی از شرایطی مانند آرتریت استئو یا دژنراتیو، آرتریت روماتوئید، آرتریت پس از سانحه یا آرتریت نوجوانی، درد، سفتی و محدودیت تحرک ممکن است رخ دهد.

مفصل زانو همچنین دارای چندین نوع بافت دیگر است که به ایجاد ثبات زانو کمک می کند و این گونه از ساییدگی و پارگی مفصل جلوگیری می کند. رباط هایی که استخوان را به مفصل متصل می کنند، مانند رباط های جانبی داخلی و جانبی، رباط متقاطع قدامی و رباط متقاطع خلفی (PCL) از حرکت بیش از حد در مفصل زانو و در نتیجه آسیب جلوگیری می کنند.

عضلاتی مانند عضلات چهارسر ران (عضلات جلوی ران) و همسترینگ (عضلات پشت ران) و تاندون های آن ها که عضلات را به سطوح استخوانی زانو متصل می کنند نیز به تسریع، کاهش سرعت و کنترل حرکت برای جلوگیری از آسیب کمک می کنند. آسیب به هر یک از ساختارهای تثبیت کننده مفصل یا ضعف در عضلات چهارسر ران یا همسترینگ می تواند آسیب های مفصل را افزایش دهد، باعث تغییر شکل و ساییدگی و پارگی بیش از حد شود.

تا این جا با آناتومی مفصل زانو به صورت کامل آشنا شده اید، در ادامه انواع روش های جراحی باز و بسته زانو را توضیح می دهیم و بررسی می کنیم که کدام یک از این جراحی ها مناسب تر می باشد و گزینه بهتری برای انجام است.

آشنایی با جراحی باز زانو

C:\Users\Leila\Desktop\جراحی باز.jpg

جراحی باز زانو همان روش جراحی سنتی می باشد که در طی آن برشی بزرگ و سرتاسری در زانو ایجاد می شود تا از این طریق بتوان به تمامی بافت های زیرین دسترسی پیدا کرد.

به طور مثال برای آسیبی مثل زانوی پرانتزی، لازم است تا جراح به سراغ جراحی باز برود، در طی این عمل پزشک از طریق برش ایجاد شده راحت می تواند هر گونه آسیب را مشاهده کند و در نتیجه جراحی زانو با دید بهتری انجام می شود. البته هزینه عمل زانو پرانتزی با جراحی باز بیشتر می باشد اما با توجه به این که تنها گزینه است، لازم است نا به سراغ آن بروید.

تا سالیان سال این روش تنها روش جراحی زانو بود که مورد استفاده قرار می گرفت اما به تدریح با پیشرفت تکنولوژی پزشکان روش دیگری تحت عنوان جراحی بسته زانو را معرفی کردند.

آشنایی با جراحی بسته زانو

جراحی بسته زانو که عموما تحت عنوان جراحی غیر تهاجمی شناخته می شود، روشی است که طی برشی بسیار کوچک تر بر روی سطح زانو ایجاد می شود و این گونه عوارض بسیار کمتری برای بیمار ایجاد می شود.

رایج ترین روشی جراحی بسته زانو که برای اکثر بیماری ها مورد استفاده قرار می گیرد آرتروسکوپی زانو می باشد. در طی این روش دستگاهی به نام آرتروسکوپ از طریق برش ایجاد شده وارد زانو می شود.

این دستگاه دارای دوربینی در انتهای خود می باشد که از این طریق جراح تصاویری واضج از درون مفاصل زانو به دست می آورد. پس از آن با بررسی تصاویر مشکلات زانو بررسی می شود و متناسب با مشکلات ابزار های لازم از طریق برش ایجاد شده وارد بافت زانو می شود.

جراحی باز بهتر است یا بسته؟

اما می رسیم به سوال اصلی مقاله این که جراحی باز زانو بهتر است یا جراحی بسته؟ در خصوص این موضوع در یک نگاه کلی جراحی بسته امروزه بیشتر مورد استفاده قرار میگیرد، اما نمی توان برای تمامی آسیب دیدگی های زانو به سراع این روش رفت.

بنابراین اولین مسئله ای که نوع جراحی شما را مشخص می کند میزان آسیب دیدگی می باشد؛ برای برخی از جراحی ها مثل عمل پروتز زانو جراح حتما باید دید وسیعی داشته باشید و نیاز است تا به سراغ جراحی باز برویم.

اما به صورت کلی برای ۷۰ درصد آسیب ها می توان از جراحی بسته استفادع کرد.

مزایا جراحی بسته زانو نسبت به جراحی باز

C:\Users\Leila\Desktop\جراحی بسته.jpg

خون ریزی

در جراحی بسته زانو با توجه به این که برش های کوچک تری ایجاد می شود، بنابراین میزان خون ریزی بسیار کمتر نسبت به جراحی باز است. بنابراین در این احتیاجی به انتقال خون برای فرد بیمار نمی باشد. همچنین در جراحی باز با توجه به برش هایی که ایجاد می شود احتمال آسیب دیدگی رگ ها بسیار زیاد است.

جای زخم و بخیه ها

با توجه به این که در جراحی بسته برش های ایجاد شده بسیار کوچک هستند، بنابراین زخم های ایجاد شده راحت تر ترمیم می شوند. از این رو جای بخیه های کمتری بر روی بدن باقی می ماند.

اما بلعکس در جراحی باز برش های ایجاد شده دارای طول بالایی هستند و این گونه اثرات آن ها بر روی پوست باقی می ماند.

دوران نقاهت

همان طور که اشاره کردیم جراحی بسته نوعی روش غیر تهاجمی می باشد، همین مسئله موجب می شود تا آسیب وارد شده به بافت های زانو کمتر باشد. بنابراین دوران نقاهت در این جراحی بسیار کمتر نسبت به جراحی باز است.

بستری در بیمارستان

گاهی اوقات این امکان وجود دارد تا جراحی های بسته را حتی به صورت سرپایی انجام داد، اما در خصوص جراحی های باز همیشه احتیاج به بستری می باشد و باید تحت بیهوشی عمومی قرار بگیرید.

احتمال عفونت

با توجه به این که زخم های ایجاد شده در جراحی بسته بسیار کم است، بنابراین احتمال عفونت در طی این روش بسیار کمتر است.

از چه نوع بیهوشی برای عمل های زانو استفاده می شود؟

انتخاب داروی بیهوشی شما به عوامل زیادی مانند نوع جراحی در حال انجام، عوامل خطر و ترجیحات شما بستگی دارد. انتخاب شما به طور مستقیم بر عوارض، هزینه و زمان صرف شده برای جراخی تاثیر دارد. بنابراین بسیار مهم است که در این زمنیه با پزشک متخصص مشورت داشته باشید.

عموما شما باید یکی از گزینه های زیر را انتخاب کنید:

بی حسی منطقه ای: یک گزینه رایج برای جراحی های زانو است. در این زورش فقط قسمتی از بدن را که نیاز به جراحی دارد بی حس می کنند. بنابراین شما کاملا بیدار رو هوشیار هستید، بی حسی منطقه ای شامل بی حسی نخاعی یا اپیدورال و بلوک های عصبی محیطی است.

برخی تحقیقات نشان داده ‌اند که بی ‌حسی منطقه‌ ای می‌ تواند باعث کنترل بهتر درد شود و منجر به توانبخشی سریع ‌تر و عوارض کمتری نسبت به بیهوشی عمومی شود.

بی حسی موضعی: این مورد نیز گاهی برای جراحی های مربوط به زانو خصوصا آرتروسکوپی استفاده می شود، اگرچه خیلی رایج نیست، اما همچنان برخی افراد آن را انتخاب می کنند. در طی آن تزریق یکباره فقط ناحیه کوچکی در اطراف محل جراحی را بی حس می کند. از مزایای بی حسی موضعی می توان به خطر کمتر عوارض، هزینه کمتر و خروج سریعتر از مرکز پزشکی اشاره کرد.

یکی از عمل هایی که در طی آن می توان از بی حسی موضعی استفاده کرد جراحی مینیسک زانو می باشد، خوشبختانه با انتخاب بی حسی موضعی هزینه عمل مینیسک زانو کمتر می شود و با توجه به این که به تیم بیهوشی احتیاجی نمی باشد شما با هزینه ای کمتر قادر به انجام این عمل می باشید.

بیهوشی عمومی: در این گزینه نیز شما به صورت کامل بیهوش می شوید، عموما تنها برای جراحی های باز زانو به سراغ این نوع از بیهوشی می روند و اگر عمل جراحی شما به صورت بسته انجام شود گزینه های دیگر استفاده می شود.

دوران نقاهت و فیزیوتراپی بعد از عمل زانو

C:\Users\Leila\Desktop\نقاهت.jpg

فیزیوتراپی (که گاهی اوقات توانبخشی نامیده می شود) یکی از بخش های کلیدی در روند بهبودی شما می باشد. فیزیوتراپیست ها عموما از ترکیبی از تمرینات، آموزش و مراقبت های عملی برای تقویت بدن استفاده می کنند، آن ها به شما یاد می دهند که چگونه از آسیب دیدگی جلوگیری کنید و به شما کمک می کنند تا یاد بگیرید چگونه پس از جراحی زانو کارهایی مثل راه رفتن، نشستن، بالا و پایین آمدن از پله و … را انجام دهید.

البته برای جراحی هایی مثل آرتروز مفاصل احتیاجی به فیزیوتراپی نمی باشد، اما برای سایر جراحی ها عموما به توان بخشی احتیاج است.

در هفته اول پس از جراحی، به طور منظم با فیزیوتراپیست ها کار خواهید کرد. به صورت کلی توصیه می شود تا سه ماه پس از جراحی جلسات فیزیوتراپی داشته باشید.

این سه ماه اول پس از جراحی زانو برای آماده سازی شما برای بهبود موفقیت آمیز حیاتی است و بسیاری از حرکاتی که یاد می گیرید در درازمدت برای حفظ قدرت حرکتی شما موثر می باشد.

برنامه های درمانی برای هر بیمار منحصر به فرد است، اما شرحی که در ادامه برای شما آماده کردیم تقریبا برای اکثریت اجرا می شود:

یک تا سه هفته پس از جراحی

چند هفته اول پس از جراحی تعویض مفصل زانو، فیزیوتراپ شما بر کمک به کاهش درد و احساس اطمینان بیشتر روی پاهایتان تمرکز خواهد کرد.

شما با فیزیوتراپیست خود شروع به کار بر روی یک روال روزانه تمرینات تقویتی و انعطاف پذیری خواهید کرد. در این مدت، شما همچنین روی خم کردن زانوها، بلند شدن از حالت نشسته و راه رفتن کار خواهید کرد.

به طور معمول، در این مرحله از فیزیوتراپی، می توانید زانوهای خود را با زاویه ۹۰ درجه خم کنید، زانوی خود را کاملاً صاف کنید و حداقل ۱۰ دقیقه متوالی راه بروید.

می توانید انتظار داشته باشید که در این مرحله از بهبودی از وسایل کمکی مانند واکر یا عصا استفاده کنید. اما ممکن است بتوانید در سه یا چهار هفته تا حدی از بهبودی برسید که دیگر احتیاجی به هیچ نوع وسیله کمکی نداشته باشید.

اگر شغل کم تحرکی دارید، احتمالاً می توانید پس از چند هفته به سر کار بازگردید. البته اگر کار شما به صورت نشستنی است، از پزشک خود بپرسید که آیا نشستن با زانو های خمیده برای مدت طولانی در طول روز برای شما بی خطر است یا خیر.

چهار تا شش هفته پس از جراحی

پس از حدود یک ماه، قدرت زانوی شما بهبود می یابد. همچنین با کاهش درد و تورم زانو احساس راحتی بیشتری خواهید کرد.

بسته به نوع جراحی زانو شما و نحوه بهبودی شما، احتمالا در این زمان قادر خواهید بود به تنهایی راه بروید و حتی کارهای جدی تری را شروع کنید.

در طول این مرحله از فیزیوتراپی، فیزیوتراپ شما ممکن است فعالیت‌های کم‌تأثیر بیشتری مانند شنا، دوچرخه ‌سواری یا پیاده ‌روی طولانی‌تر را معرفی کند. هدف این است که استقامت خود را بهبود ببخشید تا بتوانید به فعالیت های معمولی روزانه بازگردید.

در این مرحله، شما همچنین برای خم کردن زانوی خود تا ۱۲۰ درجه کار می کنید، شروع به بالا رفتن از پله ها می کنید و می توانید به فعالیت ها و کارهای سبک خانه برگردید.

۷ تا ۱۲ هفته پس از جراحی

دو ماه پس از بهبودی، احتمالاً متوجه خواهید شد که تحرک شما بسیار بیشتر از چند هفته اول پس از جراحی است.

در این مرحله نهایی فیزیوتراپی، تمرینات شدید تری انجام می دهید که قدرت و تحرک شما را افزایش می دهد. این تمرینات معمولا شامل تمرینات هوازی و قدرتی شدیدتر خواهد بود.

اگر شما ورزشکار هستید و قصد بازگشت به فعالیت خود را دارید، فیزیوتراپ تکنیک ‌هایی را نیز به شما آموزش می ‌دهد تا بتوانید با خیال راحت ورزش های خود را از سر بگیرید.

۱۲ هفته پس از جراحی و بعد از آن

زمانی که ۱۲ هفته از جراحی زانو شما گذشته باشد، قطعا بهودی کامل تری به دست آورده اید و می توان گفت حدود ۹۰ درصد فعالیت های قبلی خود را انجام می دهید، بنابراین در این زمان جلسات فیزیوتراپی شما کمتر می شود.

در جلسات آخر تنها برخی از نکات مراقبتی به شما آموزش داده می شود تا بدانید چه کارهایی باید انجام دهید تا مشکلی برای زانوی شما ایجاد نشود.

امیدواریم که این مقاله برای شما مفید بوده باشد.

منبع: کلینیک خانه درد

 

آخرین بروز رسانی در : دوشنبه 24 مرداد 1401
کپی برداری از مطالب سایت با ذکر نام پارسی زی و لینک مستقیم بلا مانع است.