شعر در مورد نیکوکاری ، کودکانه برای کودکان و شعر مولانا در مورد نیکی به دیگران

شعر در مورد نیکوکاری

شعر در مورد نیکوکاری ، کودکانه برای کودکان و شعر مولانا در مورد نیکی به دیگران

شعر در مورد نیکوکاری ، کودکانه برای کودکان و شعر مولانا در مورد نیکی به دیگران همگی در سایت پارسی زی.امیدواریم این مطلب که حاصل تلاش تیم شعر و فرهنگ سایت است مورد توجه شما عزیزان قرار گیرد.

شعر در مورد نیکوکاری

فکرهای خوب و نیک رو

می خونه و می بینه

فرموده خوبی کنید

احسان و نیکی کنید

با مامان و با، بابا

با مردم های دنیا

مهربون و خوب باشید

از بدی ها دور باشید

⇔⇔⇔⇔

شعر در مورد نیکوکاری کودکانه

نباشد همی نیک و بد، پایدار

 همان بِه که نیکی بُوَد یادگار

 دراز است دست فلک بر بدی

همه نیکویی کن اگر بِخرَدی

 چو نیکی کنی، نیکی آید برت

  بدی را بدی باشد اندر خورَت

چو نیکی نمایدت، کیهان‌ خدای

  تو با هر کسی نیز، نیکی نمای

مکن بد، که بینی به فرجام بد

  ز بد گردد اندر جهان، نام بد

 به نیکی بباید تن آراستن

 که نیکی نشاید ز کس خواستن

و گر بد کنی، جز بدی ندروی

شبی در جهان شادمان نغنوی

بیشتر بخوانید : شعر در مورد اشک ، بر امام حسین و لبخند و شوق عاشق و اشک تمساح

شعر در مورد نیکوکاری برای کودکان

جرس قافله آید بر گوش

بشنوید اینهمه فریاد و خروش

کاروان گل یاس

کوله بارش احساس

می رسد پیک بهار

تا زند جار که شد وقت نثار :

جشن نیکوکاری است

جلوه ی همیاری است

⇔⇔⇔⇔

شعری در مورد نیکوکاری

اگر بد کنی، چشم نیکی مدار

که هرگز نیارد گز، انگور بار

نپندارم ای در خزانِ، کِشته جو

که گندم ستانی به وقت درو

⇔⇔⇔⇔

شعر در مورد نیکوکاری

گاهی خدا می خواهد

با دست تو دست دیگر بندگانش را بگیرد

وقتی دستی را به یاری می گیری،

بدان که دست دیگرت در دست خداست…

بیشتر بخوانید : شعر در مورد دوست ، خوب و بد و از دست رفته و بی معرفت و صمیمی

شعر در مورد نیکوکاران

کسی کوی دولت ز دنیا بِبُرد       که با خود نصیبی به عُقبی ببرد

درون فروماندگان شاد کن           ز روز فروماندگی یاد کن

نه خواهنده ‌ای بر درِ دیگران          به شکرانه، خواهنده از در مَران

⇔⇔⇔⇔

شعر در مورد روز نیکوکاری

در هیاهوی بهار

که شکوفا شود از باغ هزاران گل عشق

نغمه ی شور زند بلبل عشق

و نسیم نوروز

بزند با صد شوق

شانه بر کاکل عشق

خاطر خسته تو را می خواند

دل بشکسته تو را می خواند :

جشن نیکوکاری است

جلوه ی همیاری است

⇔⇔⇔⇔

شعر زیبا در مورد نیکوکاری

کسی کوی دولت ز دنیا ببُرد

که با خود نصیبی به عقبا ببرد

درون فروماندگان شاد کن

ز روز فروماندگی یاد کن

نه خواهنده ای بر در دیگران

به شکرانه، خواهنده از در مران

بیشتر بخوانید : شعر در مورد پدر ، مادر و پسر و دختر از دست رفته از شاعران بزرگ

شعر در مورد احسان و نیکوکاری

پیام دین ما می باشد احسان

اگر داری کمک کن ای مسلمان

کمک را از علی می باید آموخت

که بخشید عمر خود را هرچه اندوخت

⇔⇔⇔⇔

شعر در مورد احسان و نیکوکاری کودکانه

ای صاحب کرامت، شُکرانه ی سلامت

روزی تفقّدی کُن؛ درویشِ بینوا ر

⇔⇔⇔⇔

شعر کودکانه در مورد جشن نیکوکاری

تو که رفتی بازار

هدیه ی عید برای پسر و دختر خود آوردی

شاد کردی دل فرزندانت

دلشان را بردی …

“نقل و آجیل کلوچه پشمک”

و آنچه را لازمه ی سفره ی عید است خریدی اکنون :

جشن نیکوکاری است

جلوه ی همیاری است

بیشتر بخوانید : شعر در مورد زندگی ، زیباست و سخت و ساده و شاد و روستایی سالم

شعر کودکانه در مورد روز احسان و نیکوکاری

تو هرگز رسیدی به فریاد کس

که می خواهی امروز فریادرس؟

که بر جان ریشت نهد مرهمی؟

که دل ها ز ریشت نبالد همی

⇔⇔⇔⇔

شعری کودکانه در مورد احسان و نیکوکاری

تقلا کن برای مستمندان

که اجر این کمک باشد دو چندان

چه آدمها که بی کیف و کتابند

پی گندم چو موری  در شتابند

⇔⇔⇔⇔

شعر درباره نیکوکاری

همچو خورشید به ذرات جهان قسمت کُن

گر نصیبِ تو ز گردون، همه یک نان باشد

بیشتر بخوانید : شعر در مورد عشق ، اول به خدا و یک طرفه و زمستان و واقعی و به فرزند

شعر در مورد جشن نیکوکاری

به نام حضرت باری تعالی                              که حال بینوا دریاب حالا

دوباره جشن نیکوکاری آمد                              زمان همدلی و یاری آمد

بیا ای دانش آموز دبستان                               شکوفا کن گلی در این گلستان

گلستان قشنگ مهربانی                                 بود از هدیه های آسمانی

پیام دین ما می باشد احسان                             اگر داری کمک کن ای مسلمان

کمک را از علی می باید آموخت                      که بخشید عمر خود را هرچه اندوخت

تقلا کن برای مستمندان                               که اجر این کمک باشد دو چندان

چه آدمها که بی کیف و کتابند                        پی گندم چو موری  در شتابند

چه آدمها که نان شب ندارند                          به یاری شما چشم انتظارند

چه آدمها که بیمار و ضعیفند                          اگر چه ناتوان اما شریفند

چه آدمها که تنها و یتیمند                              به احسان شما اکنون سهیمند

بیاییم با کمک کردن به یاران                          بهاری نو بسازیم در بهاران

چه خوش باشد به جشن مهربانی                      کنیم با بینوایان همزبانی

تهیدستان کنون چشم انتظارند                        برای عیدشان عیدی ندارند

چه سخت است آدمی با دست خالی                 نپرسند از غمش یک لحظه حالی

یتیمان را کسانی می شناسند                        که از درد یتیمی می هراسند

ولی من مطمئنم یک نفر هست                      که گیرد از رفیق بینوا دست

به یاد دوستان دستی برآرید                        نهال عاطفه در دل بکارید

مسلمان هر شب و روزی که آید                 گره از کار همسایه گشاید

سروده ی صفرعلی کشوری احمد

⇔⇔⇔⇔

شعر در مورد احسان و نیکوکاری

چو بینی یتیمی سر افکنده پیش

مده بوسه بر روی فرزند خویش

یتیم ار بگرید، که نازش خرد؟

و گر خشم گیرد، که بارش برد؟

به رحمت بکن آبش از دیده، پاک

به شفقت بیفشانش از چهره، خاک

اگر سایه ای خود برفت از سرش

تو در سایه خویشتن، پَروَرش

هر گونه کپی برداری از قالب و مطالب سایت ممنوع بوده و پیگرد قانونی دارد.