شعر در مورد دروغ ، گفتن و دروغگویی و راستگویی و خیانت و دروغ بودن عشق

شعر در مورد دروغ

شعر در مورد دروغ ، شعر در مورد دروغگویی و راستگویی ، شعر در مورد دروغ عشق

شعر در مورد دروغ ، شعر در مورد دروغگویی و راستگویی ، شعر در مورد دروغ عشق در سایت پارسی زی.امیدواریم این مطلب مورد توجه شما قرار گیرد و هرگز دروغ نگویید و دروغ نشنوید.

بگو راه را گم کرده بودم

بگو ساعتم خواب مانده بود

اصلا بگو به مترو ساعت هفت نرسیدم

برای شتابی که نداشتی

بهانه ای جور کن

جهان

با دروغ تو

زیبا می شود

⇔⇔⇔⇔

تمام زندگی ام بر این باور بوده ام

که دروغ نگویم

دل هیچ انسانی را نشکنم

و این را پذیرفته ام که از بین رفتن قسمتی از زندگی است.

اما با این وجود

از مرگ خودم می ترسم

می ترسم بعد از مرگ هم کارگر باشم!

⇔⇔⇔⇔

با یه دروغ شاید بشه جلو رفت

اما دیگه نمیشه به عقب برگرد

⇔⇔⇔⇔

لب تر کنی، خیس می شوم در خشکسالی بوسه.

تمام فنجان‌های قهوه دروغ می گفتند؛ تو برنمی گردی

⇔⇔⇔⇔

شعر در مورد دروغ

عشق

یک دروغ برای معنا پیدا کردن

زندگی

⇔⇔⇔⇔

لب تر کنی، خیس می شوم در خشکسالی بوسه.

تمام فنجان‌های قهوه دروغ می گفتند؛ تو برنمی گردی

⇔⇔⇔⇔

شعر در مورد دروغ گفتن

تو دروغ میگویی

تا من خوشحال شوم

من احمق می شوم

تا تو دلگیر نشوی

بیشتر بخوانید : شعر در مورد آب ، زلال و روان و آتش و خاک کودکانه

دانه دانه بنفشه های وحشی را یک دسته می کردم

عشق را چگونه می شود نوشت

در گذر این لحظات پرشتاب شبانه

که به غفلتِ آن سوال بی جواب گذشت

دیگر حتی فرصت دروغ هم برایم باقی نمانده است

⇔⇔⇔⇔

شعر در مورد دروغگویی

عجب طعم گسی دارد دروغ هایت

وقتی به خورد گوش هایم میرود،

تمام ذهنم را جمع می کند

⇔⇔⇔⇔

چه دلپذیراست

اینکه گناهانمان پیدا نیستند

وگرنه مجبور بودیم

هر روز خودمان را پاک بشوییم

شاید هم می بایست زیر باران زندگی می کردیم

و باز دلپذیر و نیکوست اینکه دروغهایمان

شکل مان را دگرگون نمی کنند

چون در اینصورت حتی یک لحظه همدیگر را به یاد نمی آوردیم

خدای رحیم ، تو را به خاطر این همه مهربانی ات سپاس.

⇔⇔⇔⇔

شعر در مورد دروغگو

عشق از دوستی پرسید فرق ما با هم چیه؟

دوستی جواب داد

من آدمها رو با سلام آشنا میکنم تو با نگاه

من اونا رو با دروغ از هم جدا میکنم و تو با مرگ

⇔⇔⇔⇔

از من مپرس چرا دوستت دارم من

تو هم چون شعری

که هر چه دروغ می‌گویی ، زیباتر می‌شوی

⇔⇔⇔⇔

شعر در مورد دروغ و خیانت

آزار دهنده ترین سکوت

وقتی است که دروغ می گوئی

و مخاطبت در سکوتی سنگین فقط نگاه می کند

⇔⇔⇔⇔

شنیده ام

معشوقه ات شده ام

جان معشوقه ات بگو

راست است این دروغ قشنگ؟؟

⇔⇔⇔⇔

شعر در مورد دروغگویی

کسانی که از شنیدن هر حرف حقی خشمگین می شوند

همه زندگیشان بر دروغ استوار است

⇔⇔⇔⇔

دروغ گفته‌ام اگر بگویم

جهان به زیبایی قصه‌های کودکی‌ست،

پینوکیو، یک روز آدم می‌شود،

کفشِ بلور، همیشه با سایزِ پای سیندرلا جور در می‌آید

و شاه‌زاده‌ای، از راه می‌رسد

تا به بوسه‌ای، سفیدبرفی را از خوابِ جادو بیدار کند.

⇔⇔⇔⇔

شعر در مورد دروغ نگفتن

من خیانت نکردم

فقط دروغ گفتم

فقط گفتم که دوستت ندارم

تو چرا خیانت کردی

هر روز گفتی دوستت دارم

اما در خیال دیگری می رفتی

⇔⇔⇔⇔

چه بی‌پروا دوستت دارم

و چه بی‌نشان تو را گم می‌کنم

وقتی که دروغ می‌گویم

به زنی که در چشمهای من تو را جستجو می‌کند

و مردی که هر روز از نام تو می‌پرسد

⇔⇔⇔⇔

شعر در مورد دروغ و دورویی

شیرین نمیشود

طعم تلخ دروغ هایی که به خوردم دادی

⇔⇔⇔⇔

آغوش تو

ترس‌های مرا می‌بلعد

لغت نامه‌ها دروغ می‌گفتند

آغوش تو

یعنی پایان سردرد‌ها

⇔⇔⇔⇔

شعر در مورد دروغ عشق

به ما دروغ می گفتن

دردها را بزرگ که شوید فراموش می کنید

درست این است

زندگی آن قدر درد دارد که از درد نو

درد کهنه فراموش می شود

بیشتر بخوانید : شعر در مورد هیچ ، هیچی و هیچ و پوچ بودن دنیا از مولانا

به راستی چه میماند از آدمی جز چراغی روشن به راه آیندگان؟

پس بدانید که راستی بر دروغ ، نیکی بر بدی ، پاکی بر پلیدی ، بخشایش بر انتقام ،

آشتی بر جنگ ، خرد بر جنون چیره خواهد شد و آیندگان بر ما قضاوت خواهند کرد

و شما نیز چون من روزی تن اندر این خاک خسته خواهید کشید

⇔⇔⇔⇔

شعر در مورد دروغ بودن عشق

هر دو از ته دل می گوییم

من حرف هایم را تو دروغ هایت را

⇔⇔⇔⇔

کودکی‌ام را سنجاق کرده ام

به… جوانی‌ام

و دوچرخه سبزم آن پایین صفحه

مدام تاب می‌خورد!

من آویزانم… از یک دست

به یای آخر تنهایی

که همه کودکی از آن ترسیدم

دروغ می‌گفتند

⇔⇔⇔⇔

شعر درباره دروغ گفتن

و مهربانیت از دور چه عجیب نزدیک است

حس میکنم جغرافیا

دروغ تاریخ است

⇔⇔⇔⇔

به حرف تو رسیده ام

به حروفِ نام تو

باقی حرف ها را برای چه اختراع کرده اند

ترکیب شان

جز دروغی برای ادامه زندگی نیست!

⇔⇔⇔⇔

شعری در مورد دروغ گفتن

ریشه نازک احساس مرا دست نزن

چندشم میشود از لکه یک انگشت دروغ

⇔⇔⇔⇔

 گویند شاه عشق ندارد وفا دروغ

گویند صبح نبود شام تو را دروغ

⇔⇔⇔⇔

شعری در باره دروغ گفتن

دنیا سوت پایان را بزن!

صداقت من حریف

دروغ این زمانه نمی شود

⇔⇔⇔⇔

 عاشق گل دروغ می گوید

که تحمل نمی کند خارش

⇔⇔⇔⇔

شعر کوتاه در مورد دروغ گفتن

ساعت همیشه دروغ میگوید

من فقط

به زمان با تو بودن ایمان دارم

انجا که عقربه ها می ایستند

و من عاشقانه به تو خیره میشوم

⇔⇔⇔⇔

 دیوانه دروغگو نمی باشد

بر سنگ محک دروغ بهتان است

⇔⇔⇔⇔

شعر در مورد دروغگویی و راستگویی

ما مردمانی هستیم

که به راحتی به هم دروغ میگیم

ولی بزرگترین معیارمون برای شروع دوستی

صداقته

⇔⇔⇔⇔

 به صدق کوش که خورشید زاید از نفست

که از دروغ سیه روی گشت صبح نخست

⇔⇔⇔⇔

شعری در مورد دروغگویی

صدای سکوت نفس هایت را دوست میدارم

وقتی که تمام حرف هایت

بوی “دروغ” گرفته اند

⇔⇔⇔⇔

 لاف عشق و گله از یار زهی لاف دروغ

عشقبازان چنین مستحق هجرانند

⇔⇔⇔⇔

شعر در مورد افراد دروغگو

اگر کسی می گوید که برای تو می میرد دروغ می گوید

حقیقت را کسی می گوید  که برای تو زندگی می کند

⇔⇔⇔⇔

 دلم رمیده لولی وشیست شورانگیز

دروغ وعده و قتال وضع و رنگ آمیز

⇔⇔⇔⇔

شعر نو در مورد دروغگو

به دو چیز تکیه نکن غرور و دروغ

آدم با غرور می تازد

و با دروغ می بازد

⇔⇔⇔⇔

 کشت دروغ، بار حقیقت نمیدهد

این خشک رود، چشمه حیوان نمی شود

⇔⇔⇔⇔

شعر درباره دروغگویی

ده سال با دروغ تو خوش بود حال من

حالا چه سود میبری از راستگو شدن

⇔⇔⇔⇔

 از چاه دروغ و ذل بدنامی

باید به طناب راستی رستن

⇔⇔⇔⇔

شعر کودکانه در مورد راستگویی و دروغگویی

باز دیروز جهد می کردی

 که ز عهد قدیم یاد آرم

سرد و بی اعتنا تو را گفتم

 که «دگر دوستت نمی دارم!»

ذره های تنم فغان کردند

که، خدا را! دروغ می گوید

جز تو نامی ز کس نمی آرد

جز تو کامی ز کس نمی جوید

⇔⇔⇔⇔

پیش قاضی آن دروغ، این راست گفت

در حقیقت، هر چه هر کس خواست گفت

⇔⇔⇔⇔

شعر کودکانه در مورد دروغگویی

با نسیمی هم نباید رقص کرد و شاد بود

در دروغ گنگ تقوا غرق پرهیزم هنوز

⇔⇔⇔⇔

پیش قاضی آن دروغ، این راست گفت

در حقیقت، هر چه هر کس خواست گفت

بیشتر بخوانید : شعر در مورد بی معرفتی ، دوستان و یار و عشق و فامیل و رفیق و روزگار عاشقانه

شعر در مورد دروغگویان

مادرم از مخاطب ِ غائب ، صبح تا شب سوال می‌پرسد

من صریحا دروغ می گویم : بانوی شعرها خیالی بود…

⇔⇔⇔⇔

حکم دروغ دادی و گفتی حقیقت است

کار تباه کردی و گفتی تباه نیست

⇔⇔⇔⇔

شعر درباره دروغگو

شاید فریب آینه ست که تکرارمی شود

این هم دروغ صادقیست که می خواهمت هنوز

⇔⇔⇔⇔

 ای دروغ و شر و تهمت، دین تو

بر تو برمی گردد، این نفرین تو

⇔⇔⇔⇔

شعر درباره دروغ و خیانت

بــــرای من کـــــــــــه دروغ بزرگتان بودم

سعادتی است که امروز مستند شده ام

⇔⇔⇔⇔

 دعوی نفس باطل است رو بحقش حواله کن

مدعی دروغ را غیر قسم نمیرسد

⇔⇔⇔⇔

شعر کوتاه در مورد دروغگویی

چه شب های درازی

اشک در هاون اندوه کوبیدم!

نخوابیدنم را

به پایِ قدم های نیامده ات بگذار

و خط عمیق پیشانی ام را

به حساب سرنوشت.

دروغ نیست!

زنها همیشه

در ساعت عاشق شدنشان مرده اند!

⇔⇔⇔⇔

 که گفت من خبری دارم از حقیقت عشق

دروغ گفت گر از خویشتن خبر دارد

⇔⇔⇔⇔

یک شعر در مورد دروغگویی

تنهایی ام را دوست دارم

نه اینکه چون بی وفا نیست

نه اینکه چون خدا هم تنهاست

و یا در دلش دروغی  نیست

نه   …

تنهایی را دوست دارم

وقتی تو را به من می رساند

⇔⇔⇔⇔

 دی گفت سعدیا من از آن توام به طنز

این عشوه دروغ دگربار بنگرید

⇔⇔⇔⇔

شعر درباره دروغ نگفتن

حالم را نپرس

نگذار دروغ بگویم خوبم

خیالت راحت می شود

و من تنهاتر می شوم

کمی نگران من باش

نگرانی تو

حال مرا خوب می کند.

⇔⇔⇔⇔

 هر چند که عیبم از قفا می گویند

دشنام و دروغ و ناسزا می گویند

نتوان به حدیث دشمن از دوست برید

دانی چه؟ رها کنیم تا می گویند

⇔⇔⇔⇔

شعری درمورد دروغ گفتن

عشق تو را من اختراع کردم

تا در زیر باران بدون چتر نباشم

پیام های دروغین

از عشق تو برای خودم فرستادم!

عشق تو را اختراع کردم

چونان کسی که در تاریکی

تنها می خواند، تا نترسد!

⇔⇔⇔⇔

 جماعتی شعرای دروغ شیرین را

اگر به روز قیامت بود گرفتاری

بیشتر بخوانید : شعر در مورد آفتاب ، پاییزی و زمستان + غروب و طلوع آفتاب

شعر درباره عشق دروغ

قبلاََ فکر می کردم

اگه دو نفر همیشه به هم راست بگن،

یعنی عینِ حقیقت رو بگن،

باید خیلی صمیمی باشن،

ولی الان دیدم که برای حفظ صمیمیت

انگار مجبوری بعضی جاها دروغ هم بگی!…

⇔⇔⇔⇔

 چو خویشتن نتواند که می خورد قاضی

ضرورتست که بر دیگران بگیرد سخت

که گفت پیرزن از میوه می کند پرهیز؟

دروغ گفت که دستش نمی رسد به درخت

⇔⇔⇔⇔

شعر در مورد عشق دروغ است

دوباره به من دروغ بگو

بگو که رویاهایت

میان مرگ و من

پرسه نمی زند

⇔⇔⇔⇔

حیف است اگر چه کذب رود بر زبان تو

از وعده دروغ، دلی شاد کن مرا

⇔⇔⇔⇔

شعر در وصف دروغگو

دردت به جانِ تب کرده ام، دنیا چیزی برای دروغ گفتن

و جایی برای پنهان شدن نیست.

دنیا چشمان قشنگ توست

⇔⇔⇔⇔

 چون همه شب خفت بود آن دروغ

خواب کجا آید مر عشق را

⇔⇔⇔⇔

شعری در وصف دروغگویی

اسفند که عاشق شوی

سال را با بوسه تحویل می کنی

حتی اگر سال نو،

نیمه شب از راه برسد

شاید تلفنت

عاشقانه تر از همیشه زنگ بزند

کسی با یک سلام

قبل از سپیدهء سال بعد

دیوانه ات کند

اسفند که عاشق شوی

تمام دروغ ها را باور می کنی

و دلت غنج می زند.

⇔⇔⇔⇔

جملات و شعر در مورد دروغ

 از آن لب شکرینت بهانه های دروغ

به جای فاتحه و کاف ها و یاسینست

⇔⇔⇔⇔

شعر در وصف دروغ

من یک زن خوشبختم!

و خیابانی که راه مرا دنبال می کند

خوشبخت است

و کوچه ای که

به گریبان خانه ام می رسد

خوشبخت است

و تو که هر روز به پنجره ی اتاقم پیله می کنی

یک روز پروانه ای خوشبخت می شوی

با این همه

دروغ عنکبوتی ست

که مدام

در دهانم تار می تند.

⇔⇔⇔⇔

متن و شعر در مورد دروغ

 هوای نفس رها کردی و عوض نرسید

مگو چنین که بر آن مکرم این دروغ خطاست

⇔⇔⇔⇔

شعر در وصف دروغ و خیانت

ماندن…

ماندن اما بهانه مى خواهد،

دستى گرم، نگاهى مهربان، دروغ هاى دوست داشتنى،

دوستت دارم هایى که مى شنوى اما باور نمى کنى،

یک فنجان چاى، بوى عود، یک آهنگ مشترک، خاطرات تلخ و شیرین

⇔⇔⇔⇔

شعر در مورد دروغ گفتن

 جز صورت عشق حق هر چیز که من دیدم

نیمیش دروغ آمد نیمیش دغل دارد

⇔⇔⇔⇔

شعری در وصف دروغ

مردم مدام از تو سوال می کنند

لبخند می زنم و می گویم:

نه، نه، چیزی بین ما نیست!

دروغ که نگفته ام

مگر چیزی بین من و توست

جز یک “پیراهن” ؟!

⇔⇔⇔⇔

شعر در مورد دروغ زیبا

 از ناز همه دروغ گویی

آنچ این دلم از نیاز گوید

⇔⇔⇔⇔

شعر در وصف عشق دروغین

مکالمه های کوتاه

کفاف گلایه های بلند مرا نخواهد داد

تا کی سلام کنیم

حال هم را بپرسیم

و به هم دروغ بگوییم که خوبیم

دروغ هایمان از سیم های تلگراف و کوهها و دشت ها عبور کنند

و صادقانه به هم برسند

ما فقط

دروغهایمان به هم می رسد

من خوب نیستم

اصلا

بیشتر بخوانید : شعر در مورد آذر ، ماهی ها + متولدین دختر و پسر آذر ماه

شعر در مورد دروغ و راست

 سخن شمرده و سنجیده گوی بی سوگند

که شاهد سخنان دروغ، سوگندست

⇔⇔⇔⇔

شعر در مورد دروغ

 بود از مجنون به لیلی لاف یکرنگی دروغ

در میان گر احتیاج قاصد و مکتوب بود

هر گونه کپی برداری از قالب و مطالب سایت ممنوع بوده و پیگرد قانونی دارد.